เหมือนๆว่าไอ้เจ้าของบลอกมันจะเริ่มกลับมาแระนะ

coming soon ~!!

มันจะมีใครรออยู่มั่งมั้ยเนี่ย

คนเรารักกัน

แค่นั้นมันพอจริงๆหรอ?

ใครจะพูดให้สวยหรูยังไง

มันก็ได้

แต่สำหรับเราเอง

มันไม่พอ

แค่เรารักเธอ

เธอรักเรา

มันไม่พอ

เพราะเราต้องการ

เวลา

ความเข้าใจ

และ

ยอมรับในสิ่งที่เราเป็น

แต่ถ้าทำไม่ได้
เราก็คิดว่าเรื่องของเราจะไปต่อไม่ได้
เราเคยบอกเธอแล้ว
ว่าเราเป็นยังไง
เราบ้านักร้อง
แต่เราบ้าในขอบเขต
เราไม่ได้วิ่งกรี๊ด บ้าคลั่ง
แต่เราชื่นชมและสนับสนุน
เธอบอกเธอเข้าใจ

แล้ววันนี้มันอะไร?

เธอรู้มั้ย
เราเปลี่ยนไปตั้งเยอะ
ตั้งแต่คบเธอ

แต่ถ้าเธอคิดจะให้เราลด ละ เลิก
เราบอกตามตรง
ไม่ใช่เราทำไม่ได้

แต่เราไม่ทำ

ถ้ายอมรับในสิ่งที่เราเป็นไมได้
เราก็คิดว่า
ก็ควรจะหยุดเพียงเท่านี้ ตรงนี้
เราเหนื่อยกับเรื่องอื่นมามากพอแล้ว
เราคิดว่าเธอจะทำให้เราเบาใจขึ้น
แต่เธอกลับทำให้เราเหนื่อยเหมือนเรื่องอื่นๆ

อาจจะเจ็บบ้าง เสียใจบ้าง มีน้ำตาบ้าง
แต่เรามั่นใจว่า
เราสามารถเข้มแข็งได้สักวันนึง
วันที่ชีวิตของเราจะมีเธอเป็นเพียงความทรงจำ

เราเตือนเธอก่อนที่เราจะคบกันแล้ว
เธอก็รับรู้ และบอกว่าเธอรับได้

ในวันนั้นเราก็ไม่รู้ว่า
อะไรทำให้เธอพูดออกมาแบบนั้น
แต่รู้ไว้นะ
เราไม่ชอบ
ที่เธอเรียกคนที่เราชอบแบบนั้น
เรายังไม่เคยด่าบอล ด่าทีมบอล ด่านักเตะที่เธอชอบเลย

เธอเคยบอกว่า
เราประเคนทุกสิ่งอย่างให้นักร้องที่เราชอบ
แล้วที่เราไปเซอร์ไพร์สวันเกิดเธอ
แอบอยู่ในหอก่อนวันที่บอกเธอตั้ง5 วัน
เราต้องอดทนไม่ให้เธอเห็น และไม่ไปเห็นเธอ
รู้มั้ยว่ามันต้องใช้ความอดทนแค่ไหน

วันวาเลนไทน์ นั่งทำการ์ดให้
ตัดกระดาษแข็งๆจนมือเจ็บไปหมด
อดนอนจนถึงเที่ยงคืน
รอเอาการ์ดไปให้
แต่เธอก็ออกไปกับเพื่อน

นั่งวาดรูป เขียนข้อความลงในกระดาษที่ตัดเอง
30-40แผ่น
เอาใส่กล่องของขวัญไปให้
เธอรู้มั้ยว่า เราทุ่มเทกับมันแค่ไหน

ให้เธอทุกอย่างที่คิดว่าให้ได้
แล้วอย่างงี้ ..
เธอยังคิดว่าเราไม่ทำอะไรให้เธออีกหรอ
เราไม่ได้หวังว่าเธอจะมาเห็นว่าเราทำนู่นทำนี่ให้
แต่เราหวังแค่ว่า
เธอจะเห็นค่าของมันบ้าง
แต่วันนั้น
ที่เธอพูดออกมา
มันทำให้เรารู้สึกว่า
สิ่งที่เราทำไปทั้งหมด
มันดูงี่เง่า และ ไร้ค่า
เพราะเธอบอกว่า
"อะไรๆก็ประเคนให้*****นั่นหมด"
"แล้วบอยล่ะ???"
นั่นสิ .. แล้วเราล่ะ?
เราเป็นตุ๊กตาที่ไม่มีความรู้สึกหรอ?
เป็นตุ๊กตาที่นั่งเฉยๆให้เธอพูดจาแบบนั้นใส่หรอ?

เธอดูบอล เล่นเกมส์ เราก็อยู่ด้วยตลอด
ไม่เคยด่า ว่า หรือพูดอะไรให้เธอรู้สึกแย่
เพราะเรารับได้ ที่เธอเป็นแบบนั้น
มันเป็นสิ่งที่ทำให้เธอมีความสุข
แต่ในขณะเดียวกัน
เธอกลับไม่อยากให้เรามีความสุข
ไม่เป็นไร
งั้นเราจะไป
มีความสุขในแบบของเรา

วันนี้
พรุ่งนี้
หรือวันใดวันนึง
เรื่องของเรามันก็ต้องมีบทสรุป
เราเองก็ไม่รู้ว่า บทสรุปของเราสองคน
มันจะออกมาเป็นแบบไหน
แต่รู้เอาไว้
เราจะยอมรับ
และเดินหน้าต่อไป

with or without u ..

ธีมใหม่เจ้าค่ะ ชื่อ 'All pink with ur smile'
วันนี้อิบยอลลี่นั่งครึ้มอกครึ่มใจอยากทำอะไรสักอย่าง
หลังจากนั่งดูคลิปเล็กๆ (ย้ำ เล็กๆค่ะ เพราะไฟล์ใหญ่ไอ้นี่ไม่มีปัญญาโหลด)
คันไม้คันมือ คันตามผิวหนัง คันในร่มผ้า
อยากจะทำอะไรสักอย่างกับตาคนนี้
ยิ้มอ่ะ ยิ้มอยู่นั่นอ่ะ
รู้มั้ยเพราะว่ารอยยิ้มนี่แหละ ทำให้คนเป็นร้อยลงแดงได้ขนาดนี้

บยอลลี่เลยเอารูปตอนแทฮวายิ้มมาทำธีม
แทฮวาชอบสีชมพู บยอลลี่เลยเอาใจซะหน่อย
เดิมทีไอ้เจ้าของบลอกไม่ชอบสีชมพู
แต่คนในรูปชอบก็เลย .. เอาวะ ชมพูก็ชมพู

ออกมาเป็นเยี่ยงนี้แล ~
ทำไปก็คิดถึงหน้าแททาโร่ๆ หัวหอมแดงๆ
ตอนนี้เป็นสีน้ำตาลทอง แม่เจ้าเฟอร์เรโร่มวาก
คิดถึงรอยยิ้ม คิดถึงตาหยีๆ คิดถึงจมูกแกสบี้ๆ
คิดถึงขวดนมสีชมพู คิดถึงการกระซิบนินทาแฟนคลับต่อหน้าต่อตา
คิดถึงท่ากระโดดขึ้นเก้าอี้ คิดถึงการขยับตัวให้เข้าที่
คิดถึงท่าแทหว่าน คิดถึงเสียงหัวเราะ
คิดถึงขนมไทยในถุงขนมนอก
คิดถึง .. คิดถึง .. คิดถึงมากเหลือเกิน
ตอนนี้คิดถึงจนไม่สามารถบรรยายออกมาได้ว่าคิดถึงแค่ไหน

ตอนนี้ก็อ่านข้อความที่ส่งไปให้แล้ว
ยังไงก็สัญญานะ ว่าจะไม่ลืมแฟนไทย

---

ปัจฉิมลิขิต

+ อย่าลืมกดเม้นท์ คิคิ ตรงนั้นก็เปลี่ยนรูป