นอนไม่หลับไปอีก1คืนหลังจากงานแฟนมีตเมื่อวันที่19
วันที่20แล้วสินะ วันนี้น้องๆมีมินิคอนฯครั้งแรกในไทยที่เอสพลานาด
ตอนเช้าไปเจอปู กะเซียมที่สยาม แล้วก็นั่งทำป้ายกันอีกครั้ง
วันนี้บยอลลี่ทำป้ายหอมแดงให้แทฮวานะ
หอมแดงติดปีก เหอๆ ไร้สาระได้อีก
ส่วนพี่แคทกะปูอ่ะ บ้าไปแล้ว บ้าจนเราอึ้งๆ
บ้ารยูมากอ่ะ ทำป้ายรยูเยอะมวากกกกก
กะแบบหนึ่งคนมีสี่มือ ถือกันยังกะเทวรูป
ทำเผื่อกุ๊กเผื่อคนรอบข้าง เพื่อโง๊ย คนเป็นสิบ 555+
ทำป้ายพูซานบอยให้โบด้วย โบบอกว่าพอเสร็จงานก็ตัดคำว่าพูซานออก
เหลือแต่คำว่า"บอย" แล้วให้บยอลลีอ่ะ เอาไปชูให้คุณลิง 555
เป็นการใช้ทรัพยากรธรรมชาติให้คุ้มค่า
พอเกือบๆจะบ่ายสองแล้วก็รีบเก็บของแล้วบึ่งไปเอสพลานาด รัชดา
ไปถึงแล้วแบบ คนเยอะมวากกกกกก
ไม่คิดมาก่อนว่าน้องจะมีคนให้ความสนใจมากขนาดนี้
ไม่ได้ดูถูกนะ แต่มันมากกว่าที่คิดไว้
แต่เฮ้ย ดีใจว่ะ ดีใจแทนน้อง
พูดเหมือนกุสร้างภาพเป็นคนดีนะ
แบบเฮ้ย แบทเทิลมีความสุขกุก็มีความสุข
ใช่ นั่นเป็นส่วนนึง แต่จริงๆแล้ว
ในวันนั้นแบทเทิลคงมีความสุข
แต่ในตอนแรก
กุไม่มีความสุข
ไม่มีเลย
เพราะกุหงุดหงิดมาก
ทำไมวะ กุกะเพื่อนเสียตังมา
แต่ .. ที่เต็ม ไม่สามารถเข้าไปอยู่ในนั้นได้
แล้วแบบ วันหลัง ขอเก้าอี้ได้มั้ย มันเป็นระเบียบกว่าโคดๆนะ
ตอนนั้นเซ็งมาก ทำหน้าเหมือนคนแบกโลก
แล้วทางบัตรวีไอพีแก๊งค์รยูกะแก๊งค์พูซานอ่ะบอกมาว่า
บัตรวีไอพีไม่ให้เข้าไปในคอกวีไอพี
แล้วมันจะวีไอพีทำเตี่ยไรของเมิงวะ
บอกว่าบัตร5ใบให้เข้าได้2ที่เท่านั้น
ป๊าเมิงดิ ไม่เคยรู้สึกหงุดหงิดและอยากด่าขนาดนี้มาก่อน
ไอ้ดีเจหมวกเมื่อวานกลายเป็นซากแมลงสาบไปเลย
อยากเดินไปแล้วด่ากระแทกหน้าสักทีสองที
แต่กุไม่ได้ถือบัตรวีไอพี กุเลยไปโวยไรไม่ได้
ตอนนั้นแบบ รู้สึกแย่มาก ไม่อยากลงใส่ใครทั้งนั้น
สงสารอุ้มกะพี่สาวด้วย ดูรู้สึกผิดกะเพื่อนๆกะเรายังไงบอกไม่ถูก
เอาจริงๆนะ อุ้มกะพี่สาวไม่ผิดเลย เรามาถึงที่มันก็เต็มแล้ว
ดังนั้น อย่าคิดมาก โนกิวตี้นะเพื่อน
กุทำไรไม่ถูก ไม่อยากยืนตรงนั้น
แล้วคนตรงนั้นเป็นอหิวาห์อะไรหมด หันมามองกุอยู่นั่นอ่ะ
อารมณ์ตอนนั้นอ่ะ กะว่าถ้าใครยังหันมามอง หรือสะกิดให้คนหันมามองอีก กุจะด่าแม่มตรงนั้นเลย
จุดย่ำแย่จริงๆของทริปนี้ (แต่มันมีที่แย่กว่า อ่านต่อไปค่ะ)
กุเดินออกไปโทรหาพี่เทพี
ทั้งๆที่กุก็รู้นะว่าพี่เค้าเหนื่อย
แต่แบบ กุขอแหกกฏที่ตั้งกันไว้อ่ะ
กุอยากเจอหน้าพี่เทพีมาก กุอยากคุยกะพี่มากๆ
ทั้งๆที่ตอนนั้นกุก็ไม่รู้ว่ากุจะพูดไรกะพี่เค้า
พี่เทพีก็รับโทรศัพท์แล้วรีบเดินออกมาหา
ตอนนั้นแบบพูดไปน้ำตาจะไหลไป บอกว่าสี่คนบัตรแฟนคลับเข้าไม่ได้ที่เต็ม
จะพูดต่อว่าบัตรวีไอพีก็ไม่ให้เข้า แต่ตอนนั้นพูดไม่ออก
ดีที่เซียมเดินตามออกมาด้วย เซียมเลยพูดให้
อยากร้องไห้มากอ่ะ เห็นหน้าพี่เทพีแล้วรู้สึกอยากปล่อยโฮแรงๆสักที
ทำไมวันนั้นกุเครียดก็ไม่รู้ แต่กุเครียดมากอ่ะ
แล้วพี่เค้าก็เดินกลับไปคุยเรื่องวีไอพีให้
เราก็เซียมก็เข้าไปหาอุ้มกะพี่
สักพักก็เดินไปหาพวกวีไอพีแล้วยืนดูท่าทางสักพัก
สรุปคือภาพที่เห็นมันยิ่งทำให้อยากร้องไห้ พี่เทพีกำลังไฟท์มากๆกับคนตรงนั้น
แต่ยังไงเค้าก็ไม่ให้ เค้าให้เด็กๆนั่ง (เด็กที่ด้อยโอกาส)
กุไม่โกรธเด็กนะ เด็กไม่ผิด
แต่ไอ้ฝ่ายจัดตรงนี้อ่ะ แม่งผิด
วีไอพีอหิวาห์ไร 5ใบเข้าได้2ที่
ทำยังกะคูปองสะสมแต้ม ไร้สมอง!!
ตอนนั้นไม่อะไรแล้ว พยายามปั้นหน้าดีๆใส่เพื่อน ไม่อยากให้เพื่อนรู้สึกแย่ไปด้วย
เรารู้นะว่าเพื่อนๆอ่ะ เริ่มไม่กล้าคุยกะเราแล้ว
สรุปคือยืนนอกรั้วแฟนคลับ เกาะขอบรั้วไว้ ยืนอยู่ตรงข้างขวาของเวที
ไม่เป็นไร ตอนนี้กุไม่สนใจแล้วว่ากุจะเห็นแทฮวามั้ย แทฮวาจะเห็นกุมั้ย
ขอแค่กุได้เห็นแบทเทิลแสดงสดก็พอ
จากนั้นก็เดินควงกะอุ้มขึ้นๆลงๆบันไดเลื่อน
เพราะอยากเห็นน้องในร้านอัลลัว
แต่ก็ไม่เห็น 555+ สายตาไม่สามารถโฟกัสอะไรได้เลย
นอกจากพี่เผือกขาวเทป 5555+ หัวทองมันเด่นมาก
พี่แกเดินออกมาจากห้องน้ำอัลลัวแล้วสบตากะเราสองคนพอดี
อยากทรุดตรงนั้น กุแพ้คนตาตี่นะเว๊ย อย่ามองๆ
ไม่ได้เดินไปหาไอ้กระรอกนัทชินที่ชั้นสอง
เพราะเหมือนคอนฯมันกำลังจะเริ่มเลยวิ่งลงไป
อ้ออีกอย่าง ขนมไทยที่ซื้อเมื่อวานก็เอามานะ เยิ้มมากๆ เสียมั้ยวะ 555+
บนรถตอนมาเอสพลานาดให้คนทั้งรถดมอ่ะว่าขนมเสียมั้ย
กลัวแทฮวากินเข้าไปแล้วทำงานต่อไม่ได้ เดี๋ยวเกิดรักห้องน้ำขึ้นมาไม่ยอมออกทำไง 55+
ก็ยืนอยู่พักนึง พี่แว่นก็ออกมาอีกครั้งแล้วก็เล่นเกมส์แจกเสื้อฮู๊ดสีขาวของแบทเทิลอ่ะ
โหย อยากได้อ่ะ อยากได้แบบไม่มีลายเซ็น
เพราะมันเอาไปใส่ได้ 555+ แต่ถ้ามีลายฯ
คนคงมองแบบ อินี่อะไร 555+
แล้วพี่แว่นก็ทำข้อตกลงกับแฟนคลับในรั้วว่าจะยืนหรือนั่ง
คือเราก็เข้าใจทั้งสองกลุ่มอ่ะ
คนนั่งก็ติดขอบเวที เวทีสูงมาก(เค้าว่างั้น เราเห็นไกลๆ ไม่รู้ของจริง)
แถมยังบั้นท้ายของแฟนคลับเกาหลีอีก
อันนี้กุก็ข้องใจ ทำไมไม่หาเก้าอี้ให้นั่งดีๆ ไม่บังแฟนไทยวะ
จะเอาใจแฟนเกาหลีไปไหน
นี่ประเทศไทยนะ เค้าได้สิทธิไปจนจะเทพอยู่แล้ว ยังจะเอาอีก
อันนี้กุเคืองหน่อยๆ แต่ในขณะเดียวกัน กุก็เข้าใจว่ะ ว่ามันธุรกิจ(กุเกลียดคำนี้)
ส่วนกลุ่มที่อยู่หลัง กุก็เข้าใจเค้านะว่าถ้าข้างหน้ายืนมันจะบัง
ตอนนั้นอารมณ์แบบมันเข้าใจทั้งสองฝ่าย แต่กุไม่ผิดนะ 555+
กุยืนอยู่นอกรั้วทั้งๆที่กุเสียเงิน ... หงิดว่ะ
สุดท้ายคอนเริ่มข้างหน้าลุก ข้างหลังด่า
สักพักข้างหลังด่าแล้วก็ลุกเพราะมองไม่เห็น
แล้วพวกกุ ... ก็ต้องเขย่งกันสุดนิ้ว TT-TT
สองเพลงของเฮียๆที่น้องเอามาร้อง 'Perfect Man & Wild Eyes'
คิดถึงเฮียๆว่ะ .. ตอนนั้นแอบอยากร้องไห้
น้องๆเต้นดีมาก ร้องก็ดี เหมือนกดดันนะ เลยต้องทำให้ได้ดีมากๆ
แต่แบบตอนแรกใจแป้วไปเลย เพลง Perfect Man ขึ้น แล้วดับวูบ
แสดดดดดด ไม่รู้อะไรทำให้เพลงวูบ แต่กุเคือง
สงสารน้องน้องหน้าจ๋อยไปเลยอ่ะ
ลีโอบ๊ายบายแฟนๆเลย แทฮวาก้มหน้า คือน้องๆหน้าเสียอ่ะ
ที่สำคัญ พวกแฟนคลับรุ่นเก๋ากึ๊กแบบกลุ่มเราอ่ะ หน้าเสียโคด
แต่สุดท้ายเพลงก็ขึ้นต่อ น้องๆก็ร้องก็เต้น ประทับใจว่ะ ...มากๆ
เหมือนได้พบเฮียๆและได้พบน้องไปพร้อมๆกัน
แล้วตามด้วยโซโลเดี่ยวของลีโอ เต้น'I'm Coming' ของ พี (เรน)
พี่เทพี บยอลลี่เข้าใจแล้วว่าทำไมพี่ถึงบอกว่า เต้นแค่นั้น ก็ยังงงว่าเต้นทำไม
มันสั้นมาก แต่... สั้นก็จริง .. แต่ ... เท่ห์โคด .. ไม่เคยชมนะ ขอชมหน่อย ลีโอเท่ห์มาก
ตามด้วยเพลง 'Crash' จากซิงเกิ้ลแรก
เอาสั้นๆ ง่ายๆ ได้ใจความ
เพอร์เฟค ...
น้องสั่นตอนเริ่มเพลงได้แรงมาก ขนลุกไปหมดเลย
ชาตินี้กุมีโอกาสได้ดูเพอร์ฟฯน้อง .. เพลงของน้องแล้ว .. ดีใจว่ะ
จากนั้นก็เป็นโซโลเดี่ยวของหอมน้อย เพลงของพ่อ 'Bump!!'
ไอ้กลุ่มบยอลลี่ก็เอาเลยค่ะ ร้องโค้ดเพลงในงานวี เอ็ม กันใหญ่ 555+
แต่หอมน้อยเต้นดีมาก ร้องดีมาก รู้สึกดีอ่ะ ยิ้มไม่หุบเลย
แล้วต่อด้วยเพลงช้าอย่าง 'Icarus' เป็นเพลงช้าที่กุอยากร้องไห้
แต่ก็ไม่ได้ร้องนะ รู้สึกว่าซึ้งตามเฉยๆ
สุดท้าย น้องปิดมินิคอนฯด้วยเพลง 'Flying Up'
เปลี่ยนชุดออกมาแบบสบายๆ ชอบอ่ะ ... น้องเล่นกะแฟนๆ เล่นกันเอง
ดูไม่มีท่าบังคับดี ฮาด้วย มีเล่นกันเองหลายช็อต
*ถ้าบยอลลี่เรียงลำดับผิดอย่าว่านะ เพราะตอนที่พิมเนี่ย หัวไม่ค่อยแล่นแล้ว*
คอนจบแล้ว น้องๆเดินเข้าอัลลัวไปเปลี่ยนชุด และแถลงข่าวให้กับสื่อบนชั้นสอง
ออกมายืนนอกห้าง หน้าร้านอัลลัว (ชั้น1)
แฟนๆยืนรอน้องเยอะมาก
วันนั้นตัดสินใจตามต่อ เพราะเพื่อนเจ๊แคทบอกว่าไปสุขุมวิท12
ยืนรอพักนึงน้องก็ออกมา ก็ตอนที่น้องเดินผ่านหน้าอ่ะ ใกล้นะ ได้แค่มองแทฮวา โฟกัสคนเดียวอ่ะ
ชีวิตนี้เป็นไปได้จะไม่ทุ่มให้ใครแล้ว คนนี้อ่ะ ให้หมดตัว หมดใจ หมดเงินเลย
พอน้องขึ้นรถไปก็ตามไปสุขุมวิท ได้ข่าวจากพี่เทพีว่าไปอารีรัง
แต่สุดท้ายเค้ามาร้านอื่น แต่เพราะเหตุนี้ พวกเราจึงได้เรื่องดีๆกลับมา
ไอ้กระรอกมันอยู่โรงแรม มันบอกว่าแบทเทิลไม่ได้กลับมาที่นั่น
เสียงไอ้กระรอกโคดชิลเลย ประมาณว่า "กุไม่รุ กุกินข้าวอยู่"
ก็รอสักพัก รถตู้น้องมาจอดเทียบ มีการ์ดยืนเริ่มเยอะ
ก็คิดว่าเพิง่มา ที่ไหนได้ กำลังจะกลับค่ะ 555+
แต่ตอนนั้นไม่รู้ไง เรียกแก๊งค์แบบตื่นๆดุๆให้เข้าไปร้านอารีรังเร็วๆ
ขอโทษเพื่อนๆพี่ๆน้องๆด้วยที่ตอนนั้นดุและน่าเตะมากๆ
แต่มันรนทำไรไม่ถูก เลยตวาดซะน่ากลัว ขอโทษจริงๆ
ก็วิ่งเข้าอารีรัง สรุปคือเค้ากลับค่ะ เดินออกมาจากร้านข้างใน
แล้วทีนี้พวกเรา5ชีวิต (ลูกชายนั่งชิลในร้านอารีรัง จิ้มเครื่องเคียงอยู่)
ก็ออกไปยืนอยู่ตรงบันไดสองขั้นหน้าร้าน
ตอนนั้นแฟนๆเรียงแถวรับเสด็จกันอีกฝั่ง
ห่างกับฝั่งร้านอาหารเกาหลีไม่ถึงครึ่งเมตรอ่ะ คือสามารถจับมือแฟนๆฝั่งตรงข้ามได้อ่ะ
*พื้นที่น้อยแค่ไหนคิดดู*
แล้วทีนี้พี่ยูกะเจ้าหน้าที่ออกมาก่อน
การ์ดก็ดุอีกแล้ว เหมือนกันแฟนๆฝั่งตรงข้าม เค้ามองไม่เห็นพวกหน้าอารีรังมั้ง มีไม่ถึงสิบคนอ่ะ
มีกลุ่มบยอลลี่5คน พี่ๆพนักงานอีกสองสามคนเอง
พวกเราหน้าอารีรังเลยไม่โดนกัน ก็ยืนรอ ปูวิ่งเข้าไปป้าย บยอลลี่เลยให้หยิบขนมไทยออกมาด้วย
บยอลลี่ไม่ได้ถือป้าย ถือแต่ถุงขนมไทย
เสียงกรี๊ดเริ่มมา เสียงเรียกเริ่มดัง มาแล้ว .. แบทเทิลออกมาแล้ว
คนแรกคือลีโอ .. อิบยอลลี่มองข้าม ได้แต่มองแล้วมองถัดไป
คนที่สองนี่ใจวูบ นึกว่าแทฮวา
ทีไหนได้ พูซานนนนน ก้มหัวมาอ่ะ แล้วสีผมคล้ายๆกัน ยิ่งดึกๆยิ่งสีเพี้ยน
พอเงยหน้ามา เฮ้ย ไม่ใช่ หน้าซื่อเกินไป
คนที่สาม นี่หละค่ะ คนที่บยอลลี่รอคอย
แทฮวามาแล้ว ก็อารมณ์แบบกลัวพลาด พลาดแล้ววันนั้นได้เอาขนมไทยกลับกินเองแน่ๆ
เลยยื่นไป ไม่ได้ยื่นตรงหน้าด้วย ออกแนวยื่นมาข้างๆแทฮวา
แล้วเรียกเบาๆ เบามากอ่ะ เพราะไม่กล้าพุดดังกลัวดังเกินไป น้องจะตกใจ
แทฮวาหันมาเจอถุงขนมกะมือบยอลลี่
แทฮวา - "โอ๊ะ!!" แล้วปากที่พุดอ่ะ มียิ้มๆที่มุมปาก
ประมาณว่า โอ๊ะ ขนมอีกแล้ว ดีจัง 5555+
แล้วเค้าก็รับไปจากมือ(อีกครั้ง) แล้วเงยหน้าเอียงๆคอมามองหน้าคนให้แล้วยิ้มขอบคุณ
สำเร็จแระ ภารกิจลุล่วง
เสียดายว่ะ อุ้มไมได้ตามมาด้วยเพราะว่ามีพี่มาคุม
ไม่งั้นแก๊งค์แทฮวาก็ครบ16คนพอดี
มี บยอลลี่ อุ้ม อุ้ม บยอลลี่ บยอลลี่ บยอลลี่ อุ้ม อุ้ม แล้วก็อุ้มกะบยอลลี่ บยอลลี่ 55555+
เสียดายอีกรอบที่ไอ้กระรอกมัวแต่ชิลนั่งโซ๊ยข้าวที่โรงแรม
แต่ดีใจนะที่แกได้เจอใน .... เรารู้กัน
หลังจากแทฮวาก็เป็นรยู คริส คิฮยอน
รยูอ่ะจำได้ เพราะแก๊งค์ข้างๆมันรยูยกแก๊งค์เสียงดังมาก 555+
ดีมากๆอ่ะ รยูหันมามองฝั่งหน้าอารีรังแล้วยิ้มกว้างแล้วยกนิ้วโป้งให้ เยี่ยมๆไรงั้น
โหย ตายไปสามศพ ไอ้โบสาวไม้แบตก็ตาย เพราะเรียกฮวีชันว่า พูซานบอย แล้วพูซานหันมามอง
แล้วโบก็พูดอีกรอบว่า ฮวีชัน
เจ้าตัวก็ทำหน้าแบบ อ่อ ถูกๆ เรียกเรานี่ 5555+
แล้วหลังจากรยูอ่ะ จำไมได้อีกเลย เหมืนไม่เจอคริสกะคิ - -
วันนั้นหลังจากน้องๆกลับก็เข้าไปกินข้าวต่อในอารีรัง
แต่ตอนนั้นกินไม่ลงแล้ว ดีใจโคดๆ
แต่สุดท้ายก้กิน แต่มันไม่หิวอ่ะ
โทรรายงานอุ้มกะพี่เทพี ก่อนจะรีบกินรีบกลับ ดึกแล้ว
นั่งแทกซี่ไปสั่งโบก่อน ก่อนจะต่อไปลงที่บ้าน แล้วลูกชายก็นั่งกลับหอ
ขอบคุณลูกชายที่นั่งเป็นเพื่อนน่อค่ะ
แต่หมดตัวแล้ว .. หมดจริงๆ
วันต่อไปตัดสินใจไปพัทยา กู้เงินปูไปก่อน ต้องจ่าย 800 กว่าๆ
จะรีบเคลียร์นะเพื่อน รอก่อนแปปนึง
ก็แบบเหมาแท็กซี่ไป พลาดอย่างนึง แท็กซี่ขับไปทาไงหนมะรุ บยอลลี่ไม่คุ้นอ่ะ
มันเลยช้ามากๆๆๆๆๆๆๆ
ก็ไปจบที่โรงแรมชลจันทร์
น้องๆทานข้าวอยู่
ดูเหมือนอารมณ์ไม่ค่อยดี
เพราะโดนผู้ใหญ่ดุมา
รู้ป่าวว่าทริปพัทยาอ่ะ
ตอนแรกเค้าปิดข่าว เพราะเค้าจะทำงาน
ถ้าแฟนๆตามมาดู
ของเค้าก็ไม่เซอร์ไพร์สแล้วอ่าดิ
แต่ตอนนั้น เอาตรงๆ บอยลลี่ไม่รู้
ก็รู้สึกผิดหน่อยๆที่เป็นหนึ่งในแฟนคลับที่ตามไป - -
เจอแค่ตอนน้องๆเดินออกมาจากห้องอาหาร
โฟกัสคนเดิม แทฮวา พ่อเทพทองหอมน้อย
ก็ไม่ยิ้มอ่ะ แค่เม้มๆปากหน่อยๆ แล้วก้มหัวให้แฟนๆก่อนจะเดินขึ้นลิฟท์ไปห้องพัก
จากนั้นก็ไม่เจออีก
รายละเอียดไม่อยากลง
แต่วันนั้นอ่ะ เป็นวันที่รู้สึกว่าไม่น่าไปพัทยาเลย
