หลังจากเมื่อวานกลับมาบ้านแทบจะสิ้นลม
เท้างี้บวมเป่งยังกับเท้าช้าง เอิ๊กๆ
ต้องเอามาแช่น้ำอุ่นสักพัก แต่ไอ้สักพักเนี่ย มันแป๊ปเดียวมากเลยนะ
เพราะว่านั่งไปก็ผงกหัวไปมา หน้าหลัง
แต่พอหัวถึงหมอน แล้วหลับตานี่สิ
มีแต่หน้าของแทฮวาตอนที่รับขวดนมจากบยอลลี่ไป
ย้อนกลับไปกลับมา เล่นแล้วเล่นอีก เล่นซ้ำอยู่นั่นจนนอนไม่หลับ
กระสับกระสายกายใจอยู่เกือบชม.กว่าๆ จนผลอยหลับไปแว๊บๆ
เหมือนหลับตาเฉยๆ พอลืมตามาอีกที มันผ่านไปแค่15 นาที
เป็นอย่างงี้ทั้งคืน จนตื่นแบบ ลุกขึ้นมานั่งตอนตี5.40

วันนี้นัดกับอุ้มกะเซียมไว้ที่สยาม
เซียมกะอุ้มไปอยู่ฟู๊ดคอร์ทที่รัก สถานที่พักพิง
วันนี้อารมณ์เซอร์มากมาย แต่งตัวแบบชุดนอนไปเลย
แต่งหน้าแบบรีบร้อนเพราะมันจะไปไม่ทัน
เรื่องไฟเย็นก็เปลี่ยนเป็นไฟเรืองแสงแทน
เพราะตอนเช้าวุ่นมาก มันมีอะไรให้ทำไม่กี่อย่าง
แต่ด้วยความสามารถพิเศษของบยอลลี่ สามารถทำให้มันดูเยอะแยะได้
โทรไปหาสถานที่(เอมซีซี ฮอลล์) ว่าจะเอาไฟเย็นเข้าไปจุดช่วงเซอร์ไพร์สได้มั้ย
แต่โทรไปตอนแปดโมง ยังไม่มีมนุษย์เงินเดือนชีวิตไหนมารับเลย
ก็เอาวะ กันไว้ดีกว่าแก้ เลยเปลี่ยนเป็นไฟเรืองแสง

ก่อนหน้านั้นก็เดินไปจ่ายเงินค่าเค้กที่เหลืออีก400บาทจนครบราคาเต็ม
เดี๋ยวค่อยกลับมาเอาอีกรอบ ต้องให้เค้าเขียนหน้าเค้กให้ด้วย
ไฟเรืองแสงก็ฝากให้ออมม่ากับพี่ออยไปดูมาให้
ส่วนบยอลลี่กะอุ้มและเซียมไปสยามสแควร์
อุ้ม ไปลองชุดงานแต่งงานกับทางครอบครัว
ส่วนแม่ลูกคู่จ๊าบเดินถัดไปร้านๆข้าง ร้าน วนิลา (ร้านน่ารักมวากๆ คราวหน้าจะแฮปฯใครจะใช้บริการร้านนี้)
ไปเปลี่ยนเทียน แล้วก็ซื้อน้ำตาลเม็ดสีทองกับสีเงินมาโรยหน้าเค้ก
พอโรยแล้วมันไฮโซวขึ้นมาจริงๆนะคะ (ดูรูปได้ที่เวบบยอล)
จากนั้นปูปูวววก็เดินมาหาที่ร้านตัดเสื้อของอุ้มที่กำลังลองชุดอยู่
อิบยอลลี่ก็สวมวิญญาณกระเทยเมคอัพอาร์ทติสท์ แต่งหน้าให้เพื่อนๆ
วันนี้กรีดตาให้กับอุ้มมี่ซะคมกริบ ตาทาปูปูวววซะวิ้งวับ
พออุ้มลองชุดเสร็จก็วิ่งๆๆๆไปเอาเค้ก ยืนขีดๆเขียนๆข้อความให้พี่เค้าเขียนหน้าเค้กให้นานมวาก
หน้าตาเจ๊แกเหมือนอยากกลับประเทศ เมือ่ไหร่อิพวกนี้จะเขียนเสร็จเนี่ยยยย
สรุปแล้วก็ได้ออกมาอย่างเลิศหรูอลังการว่า "HBD 김태관&신기현"
อลังฯตรงไหนฟระ !!!! ตอนแรกที่คิดไว้กะไอ้กระรอกนัทชินอ่ะ
"แด่ แทควาน หลานที่น่าภูมิใจของคุณย่า"
แต่ลืมไปว่าคิก็เกิดเดือนหน้า เลยต้องมารื้อใหม่แล้วคิดตรงนั้น
แม่เจ้า มิได้ลืมคินะเจ้าคะ ตอนที่ดูวันเกิดอ่ะ มันดูแค่ว่าใครเกิดใกล้กับวันมีตมากที่สุด
ถึงตาจะปิดก็รักนะคิ จร๊วบบบบ (พลั่กกกก โดนแฟนคลับคิกระโดดสอยยอดหน้า)

จากร้านเค้กอิบยอลลี่ก็วิ่งดุ๊กๆๆๆไปร้านขนมไทย แต่ก็จำได้ว่า
พี่เทพีเล่าเรื่องเมื่อคืนให้ฟัง เลยวิ่ง ดุ๊กๆๆๆ ไปซื้อทุเรียนกรอบจากในห้างมา
ระยู ระยู วู๊ฮู๊ว ระยู ระยู ชอบกินทุเรียน บยอลลี่เลยวิ่งไปซื้อมา กะเอามาให้
ทุเรียนกรอบชาติไหนฟระ ราคาเหยียบร้อย กล่องเท่ากล่องโรตีเอนกประสงค์แช่แข็ง
ดุ๊กๆๆๆกลับมายังร้านขนมไทยอีกรอบ ซื้อทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง แล้วก็จ่ามงกุฏ
ก่อนจะหันขวับไปใช้ไอ้คุณอุ้มมี่ของแฟนคลับเซเว่นไปซื้อลูกชุบให้อีกอย่าง
บยอลลี่ยัดทุกอย่างใส่ถุงแล้ววิ่งค่ะ วิ่งขึ้นไปซื้อกระดาษห่อกางเกงเลที่ทางแอสต้าจะให้น้องๆ
ยืนเลือกนานมวาก เนื่องจากปัจจัยเริ่มร่อยหรอ
แต่ของต้องซื้อมันเพิ่มขึ้น ยืนพิจารณานานอยู่พอควร
จนกระทั่งได้ดิ้นทองกับโบว์สำเร็จรูปมา ราคา 325 บาท (มั้งนะถ้าจำไม่ผิด)
จากนั้นก็วิ่งกันค่ะ สี่ชีวิต (บยอลลี่ อุ้มมี่ ปูปูววว เซียมบง) วิ่งลงไปเจอเจ๊แคทข้างล่าง
เจ๊แคทมาอย่างกระชากวัย กะแบบน้องๆยอมให้เรียก โอปะ 555+
ก็ขึ้นรถแทกซี่แล้วบึ่งตรงไปยังเดอะมอลล์ งามวงศ์วาน
ระหว่างทางก็โทรเช็คตลอดว่าน้องอยู่ไหน ไม่ได้กะเจอนะคะ กะว่าไม่ให้มันเจอเรา
แล้วก็โทรไปหาออมม่ากะพี่ออยด้วยว่าหาไฟเรืองแสงได้รึปล่าว
สงสารออมม่ากะพี่ออยมากๆ ขอบคุณจริงๆนะคะ
ตอนนั้นยังไม่ได้ ก็เริ่มร้อนใจหน่อยๆว่าจะทันมั้ย

จนถึงที่หมายก็รีบลงๆๆๆจากรถแล้วข้ามไปเข้าเดอะมอลล์
ถึงตอนนี้ไอ้กระรอกมันโทรมาเร่งว่าลงทะเบียนรึยัง มันให้เข้าตามลำดับลงทะเบียนนะ
ตอนนั้นแบบ อยากให้เพื่อนๆเข้าพร้อมๆกัน
รอพี่ๆอีกหลายคน เลยไปนั่งแหมะที่เคเอฟซี ทำป้ายค่ะ
ชีวิตในตอนนั้นว่างจัด ตื่นเต้นจนไม่เป็นทำอะไรนอกจากทำป้าย บ้าๆบอๆ
ก็นั่งทำป้ายไป โบ๊ะไป (การโบ๊ะคือการปลดปล่อยความเครียดทางหนึ่ง สมควรลองทำนะคะ)
สักพัก โบ สาวไม้แบตก็ตามมาสมทบ แล้วก็ตามมาด้วยพี่ส้ม พี่บี พี่แทช
อยู่สักพักจนพี่เทพีตามตัว ก็วิ่งขึ้นๆๆๆไปที่ฮอลล์ เอาเค้กไปด้วย รอบแรกไปเก้อ
รอบสองก็หอบมันขึ้นไปอีกรอบ คราวนี้ยืนรอพี่เทพี จนพี่แกหายตัว
แล้วพี่จุ(ซี๊แทฮวา)ก็เรียกให้เข้าไปหา ถามเรื่องค่าริบบิ้ม ค่าดิ้นทอง
จ่ายหนี้กันเรียบร้อย พี่จุก็ให้ตามเข้าไปข้างใน เค้าจะนัดคิวตอนขึ้นไปให้เค้ก
ตอนนั้นก็มึนๆงงๆ จะโดนแฟนคลับแบทเทิลดักฆ่าหลังงานจบมั้ยวะเนี่ย - -
พี่จุเป็นหญิงที่น่านัวเนียมากที่สุด ... เพราะ ... ชี นัวเนียกะแทฮวาจนซี๊ปึ๊ก อั๊งงงง
พี่จุขา ... เจอกันขอกอดทีนะคะดังนั้น ห้ามอาบน้ำ
เข้าไปในฮอลล์แล้วแอบตื่นเต้น ฮอลล์ดูดีอ่ะ สเตจก็ดูดี (กระแดะมากกก ใช้คำว่าสเตจ)
ก็โดนสั่งให้ไปนั่งก่อน ก็ไปนั่งที่แถวสองหน้าเวที
เสร็จแล้วพี่แว่น (หนูขอโทษ ... อิบยอลไม่ได้จำชื่อพี่ - - ) ก็ออกมาเรียกทีมงานทุกคน ขอนัดคิวครั้งสุดท้าย
ก็นั่งฟังๆอะไรไปเพลินๆ ระหว่างนั้นก็โทรตามเรื่องไฟเรืองแสง
ป่านนี้ออมม่าโกมของหนูโดนอาบังแถวนั้นลักพาตัวไปแล้วรึยังฟระเนี่ย
ก็ทราบว่าได้มาแล้ว 4 กระป๋อง สีส้ม (แต่หักแล้วก็เหลืองนั่นแล ... ยังแค้นมาจากมินมินที่งานวี - -)
เหมามาหมด4กระป๋องเลย แฟนตั้ง5-600คน ได้มา400ก็โอแว้วววว
ติดต่อกับนัทชินและพลอย ว่าเดี๋ยวจะเอาไปให้ (สองคนนี้ได้อยู่หน้าตลอดเลย อิบยอลลี่อิดต๋าาา)
จากนั้นก็ถึงคิวของเค้ก พี่เค้าก็บอกว่า "เดี๋ยวขึ้นมาจากประตูข้างๆสแตนอันนี้
แล้วเดินตัดหน้าจอใหญ่ๆอันนี้ไป แล้วก็ขึ้นบันไดเล็กๆข้างๆเวทีอันนี้
แล้วน้องก็ไปยืนตรงหน้าแบทเทิล ถ่ายรูปรวมกับแบทเทิล แล้วค่อยเอาเค้กลงไปทางเดิม

สาวบยอล - "เอาเค้กลงด้วยใช่มั้ยคะ?"
พี่แว่น - "ใช่ๆ น้องเอาเค้กลงไปทางเดิม"

โอเช ระหว่างนั้นก็ทวนกับตัวเองอีกรอบ พี่จุเข้ามาถามว่าลงทะเบียนรึยัง
ถ้าลงแล้วจะได้อยู่ในฮอลล์เลย แต่ว่ายังค่ะ อิบยอลลี่กะไอ้อุ้มมี่ยังช้าได้อีก
ก็เลยเดินออกมาลงทะเบียนข้างนอก ตอนเดินออกมา หลงด้วย หาทางออกไม่เจอ
เกือบเป็นผีสาวสองตัวในเอมซีซีฮอลล์แล้วดิ เอิ๊กๆ
ออกมาก็ยังไม่ได้ลงทะเบียน แต่โทรตามเพื่อนๆให้ขึ้นมา แล้วก็ลงทะเบียนซะ
ได้บัตรวีไอพีมาสี่ใบ ได้แก่ โบ ปู พี่แคท กุ๊ก แต่ตอนเข้า ลูกเซียมบงเนียนเข้าไปนั่งวีไอพี 555+

พอลงเรียบร้อยก็เข้าไปข้างในฮอลล์ แต่ยังไม่ได้เข้าไปนั่งนะ
เค้ากักให้นั่งตรงทางเข้าไปยังที่นั่งอ่ะ ตอนนั้นไฟเรืองแสงมาพอดี
เลยเอาออกมาให้นัทชินกระป๋องนึง พลอยกระป๋องนึง แล้วบยอลลี่กะเพื่อนๆก็ช่วยกันแจกอีกกระป๋องนึง
ตอนแจก บอกไม่ทันว่าอย่าเพิ่งหัก เก็บไว้เป็นเซอร์ไพร์สให้ฮวีชันกะคิ
บางคนหักแล้ว บางคนก็เก้บไว้ ... บางคน ... ไม่ได้หัก แต่มันก้เรืองแสงแล้ว น่าสงสารมาก
นั่งสักแปป พลอยก็ดึงไปให้พี่นักข่าวเค้าสัมภาษณ์
ตรงนั้นมีไอ้กระรอกนัทชิน พลอย แล้วก็อีกคนนึง (บยอลลี่ขอโทษ หนูไม่ผิดนะ แค่เราไม่รู้จักกัน)
ก็ให้พี่เค้าสัมภาษณ์ขำๆ ดูท่าทางไปกวนๆใส่พี่เค้าด้วย ดีนะพี่เค้าไม่ดักฆ่าอีกราย
พอสัมภาษณ์ไปสักแปปนึง เค้าก็เริ่มปล่อยให้เข้าไปนั่งแล้วเลยวิ่งกลับที่เดิม
ตอนนั้นเพื่อนๆที่น่ารักก็สติลทำป้ายกันต่อ ... ยังได้อีก
ของบยอลลี่ก็มีนะ เป็นป้ายที่โคดจะนำเสนอตัวเองเลย เป็นป้ายยาวๆเขียนว่า

"별이 *หัวใจ* 태화"

โห .. แม่เจ้า โคดจะโฆษณาเลยว่าตรูคือใคร
วันนั้นใครเห็นอีเซอร์ หัวยุ่งๆ ตัวกลมๆ เสื้อลายๆ อิบยอลลี่เอง
อ้าว ... ซวยเลย งี้ก็ดักฆ่าได้ง่ายขึ้นอ่าดิ เอิ๊กๆ
ยืนต่อคิวสักพักก็ได้เข้า ทีนี้ มันเป็นปัญหาในตอนแรก
เพราะว่าบยอลลี่กะอุ้มมี่ต้องขึ้นไปเอาเค้กให้แบทเทิล เลยต้องนั่งแถบหน้าๆแล้วก็ริมประตูให้มากที่สุด
สุดท้ายทีมงานก้ลากเก้าอี้เสริมมาต่อตรงแถวที่สามจากด้านหน้าให้สองที่
ตอนนั่งลงก็โดนสายตามองแปลกๆนะ - - เอ่อ ... มองอะไรอ่ะ หนูเป็นแพนด้ามาจากญี่ปุ่ง
นั่งลงรองานเริ่มนานมวาก จนอยากหลับสักสิบตลบ
พี่แว่นแกเริ่มขึ้นมาเล่นเกมส์แจกของ อิบยอลลี่ก็เริ่มอยากหลับ
สุดท้ายงานก็เริ่ม เปิดตัวด้วยดีเจจากคลื่นซี๊ด
จำชื่อดีเจไม่ได้ มีอะไรมั้ย? 5555+
ไอ้ดีเจหมวก กับ พี่ดีเจ เรียกแบบนี้ละกัน แอบอคติกะไอ้ดีเจหมวก อ่านไปเดี๋ยวรู้เอง

แบทเทิลเข้ามาทางที่พี่ทีมงานชี้ให้บยอลลี่ออกมาตอนเอาเค้กมาให้แบทเทิล
แล้วน้องๆก็เดินอ้อมมมม หลังสแตนแฟนๆไปโผล่ที่พรมแดงตรงกลางที่ตัดผ่านแบ่งแยกฝั่ง ไทย - พม่า
เอ๊ย ฝั่ง วีไอพี กับ แฟนๆ (เลือกเอาเองใครจะเป็นไทย ใครจะเป็นพม่า)
น้องๆขึ้นเวทีก็ "สาวาดดีคร๊าบ พวกดผม แบททึ่ล คร๊าบบบบ"
พูดไรต่อเนี่ยจำไม่ได้จริงๆ - - เอาไว้เอาคลิปมาดูย้อนรอยกันทีหลังน่อ
พูดคุยแนะนำตัว(ซึ่งไม่รู้จะแนะนำทำไม พวกฉันรู้จักอยู่แล้วเลยมางาน วุ๊ย คอมมอนเซนส์ห่วยมากไอ้ดีเจหมวก)
*สังเกตุว่าจะด่าไอ้ดีเจหมวกคนเดียว*
ก็พูดคุยกันพอเป็นพิธี มีบอกสเปกสาวของแต่ละคนด้วย
รายละเอียดไปติดตามในหนังสือแอสต้าทีวีเดือนหน้าน่อค่ะ จะชัวร์กว่า
ลำพังความจำอิบยอลลี่ ตอนนี้มัน Low Disc Space มาสี่ห้าวันแล้ว
รู้แค่ว่า ลีโอ ชอบสาวใส่แว่นมีกรอบเข้มๆ แทฮวาชอบไปเรื่อย เอ๊ย เปลี่ยนสเปคไปเรื่อย
แต่น่าเตะสุดๆคือ "จริงๆผมมีแฟนแล้วนะครับ จริงๆนะครับ มีแฟนแล้วครับ .. ก็แฟนๆทุกคนในฮอลล์นี้ไงครับ"
* ทำท่าหว่านนนนนกวาดไปรอบฮอลล์*
อ่ะ เรียกกันได้ "แทหว่าน" ท่านี้กระแทกจ๊อด หลงไปเต็มๆ (ก่อนหน้านี้ก็หลงยังกะพี่เบิร์ดหลงชานะมะฉะ)
แฟนสาวน่ารักมวากกกกกอ่ะ ก็สาวอยู่นะ แต่แบบ มันน่ารักกกกกง่ะ
เวลาดีเจกับไอ้ดีเจถามแฟนสาว ชีจะเด้งตัวขึ้นมานิดนึงแล้วก็ "เน!!" เสียงแบบคีย์สูงสุดอ่ะ

พูดถึงเด้งๆ พ่อเทพทองที่รัก เวลาขึ้นลงเก้าอี้อ่ะ .. ไม่รู้จะบรรยายด้วยคำว่าอะไรดี
เวลาขึ้นลงเก้าอี้ ... มัน ... มันแบบ ... ยิ่งกว่าน่ารัก เป็นน่ารักขั้นสุดของคำว่าน่ารักมากๆๆๆ
กระโดดลง แล้วก็วิ่งดุ๊กๆๆๆไปเอากระดาษคำถามของแฟนๆมา
แล้วกระโดดขึ้นเก้าอี้ แล้วขยับตัวให้เข้าที่ ดุ๊กดิ๊กๆๆ .. อ๊ากกกกกกกกกกก
*สูดอ็อกซิเจนถัง แปปนึง - - ปื๊ดดดดด ปื๊ดดดดดดด*
พอจบเรื่องคำถามก็เป็น ลัคกี้ ดรอววว์ จับหางตั๋วแฟนๆขึ้นมาถ่ายรูปและรับของจากสมาชิกแบทเทิล
ในใจอ่ะ ไม่อยากโดนนะ ไม่อยากโชคดี แค่เอาเค้กไปเนี่ยก็จะโดนฆ่าตรงนั้นแล้ว
*แต่อิบยอลลี่ก็อยากถ่ายคู่นะคะ ซิกๆๆๆ*
ระหว่างที่คุยๆกันเนี่ย ในมือบยอลลี่จะมีไอ้ป้าย นำเสนอความรักของตัวเองอยู่
เอามาบังปาก บังหน้า ตามความต้องการ
คือบยอลลี่กะอุ้มมี่อ่ะ เห็นพ้องต้องกันว่า แทฮวาอ่ะ หันมาอ่าน หันมามอง
แต่สุดๆคือ แทฮวาหันไปซุบซิบกับฮวีชัน พอเลิกซุบซิบ ฮวีชันหันมามองป้ายของบยอลลี่
เอ่อ ... ไม่คิดเข้าข้างตัวเองนะ แต่มันมีพยาน TTvTT แต๊งก๊อดดดดดดดดดดดด

จากนั้นพี่ทีมงานก็มาเรียกให้ไปแสตนบาย
พี่ขา .. แค่แสตนเฉยๆ อิบยอลลี่ยังกลัวฉี่ราดเลย
เข้าไปหลังประตูตรงนั้นแล้วพี่ผมสั้น(อินี่จำชื่อพี่ไม่ได้อีกแล้ว เฮือกกก)ก็จุดเทียนให้ก่อนจะดับเพราะมันเร็วไป
บยอลลี่กะอุ้มมี่ท่องบทที่จะพูดไว้ตอนขึ้นเอาเค้กไปให้
"นูนาแฟน รัก แบทเทิลนะ" จะพูดแค่นี้อ่ะ (ขี้เกียจพิมเกาหลี เหะๆ)
พอดีเจกะไอ้ดีเจเค้าเริ่มเกริ่น ไฟเริ่มหรี่ (แต่ตอนนั้นเหมือนไม่ได้หรี่ - - หรือตูมึนเอง?)
เพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์ดังขึ้น สองหน่อก็ประคองเค้กสตรอเบอร์รี่นมสดพร้อมเทียนสีแดงแรงฤทธิ์ขึ้นบนเวที
แต่แอร์ข้างในฮอลล์เย็นเวอร์~!!!! เป่าเทียนจนดับไป4 เหลือ 1
พี่ผมสั้นวิ่งเข้ามาจุดให้ใหม่ก่อนจะขึ้นไปบนเวทีจนสำเร็จ
ไม่เคยรู้มาก่อนว่าการขึ้นบันไดสามขั้นมันจะยากและเหนื่อยขนาดนี้
มือสั่นมวาก คิดภาพตัวเองล้มหน้าคว่ำ เค้กหก ดีไม่ดีหกใส่แบทเทิล .. โอว...ซีดเลย
จากคำบอกเล่าของพยานในที่เกิดเหตุ แทหว่านชี้นิ้วให้ฮวีชันหันมาดูตอนเอาเค้กขึ้นไป
สังเกตุมั้ยคะว่า สองหน่อที่ขึ้นไปกับเค้กอ่ะ มันไม่ยอมหันหน้าหาแฟนๆ .. เพราะมันไม่อยากโยนชีวิตตัวเองลงเหว 555+)
พอไปถึงตรงกลาง (หน้าพูซาน) พูซานก็กระเด้งตัวขึ้นมาหาเค้ก บยอลลี่เลยหันไปหาคิที่นั่งทำตาปรือยู่ริมสุด

บยอลลี่ - "Kihyun,you too,you too"
คิ - ทำหน้าแบบ "ตูด้วยหรอ"

ก่อนจะกระเด้งลุกขึ้นมายืนข้างๆพูซาน ตอนนี้กำลังคิดอยู่ว่า .. ลีโอโดนบังปล่าวฟระ - -
บนเวทีมันวุ่นวายมากเลยนะ ทุกคน(แบทเทิล)เข้ามารุมๆมองๆเค้ก เหมือนลุ้นๆให้เพื่อน 555+

แทฮวา - "เป่าสิๆๆๆ"
คิ/พูซาน - เป่าปู๊ดดดด
รยู - "รับสิๆๆๆ" *ทำท่าชี้ๆดันๆให้พูซานรับเค้กไป*

แต่จำได้มั้ยคะว่าพี่ทีมงานสั่งอิบยอลลีก่ะไอ้อุ้มมี่ว่าไง
"ไม่ต้องให้เค้กเค้านะ เดินถือเค้กกลับมาทางเดิม"
ด้วยความเป็นเด็กดีที่แสนจะเชื่อฟัง เมื่อพูซานรับเค้ก อิบยอลลี่ไม่ให้ 555+
แต่ช็อตนี้เป็นที่อิดต๋าของแฟนพูซานทั้งหลาย
เพราะมือพูซานทาบทับมืออิบยอลลี่เต็มๆเลย ไม่ใช่แค่นิ้วแตะๆแบบตอนให้ขวดนมแทฮวา
แล้วพูซานดึงเค้กและมือบยอลลี่ไปพร้อมๆกัน อ่ะ หนูจะไม่ให้พี่ลงหรอคะ?
บยอลลี่ดึงกลับ พูซานดึงอีก จนบยอลลี่ต้องพูดออกไปว่า

บยอลลี่ - "โนวๆ อิทส์ โอ๊เค"
พูซาน - *ทำหน้าเอ่อๆ อึ้งๆ ปากเผยอหน่อยๆ รอบหน้าเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามผุดเป็นสิวผด*

ก่อนจะเอาเค้กกลับลงเวที แต่ยังค่ะ ภารกิจของเรายังไม่หมด
หันไปหาพี่ยู ล่ามแว่นแสนน่ารักของพวกเรา

บยอลลี่ - "พี่ยูคะ คือมีอะไรจะบอกแบทเทิลหน่อยอ่ะค่ะ"
พี่ยู - *ทำหน้าเหรอรา ทั้งๆที่เตี๊ยมไว้แล้ว ก่อนจะหันไปหาไอ้ดีเจหมวก*
ไอ้ดีเจหมวก - "เอ๊า น้องจะอยู่ต่อบนเวทีหรอจ้ะ หรือว่าจะเดินเอาเค้กกลับไปทางเดิม"

แสดดดดดดดดดดดดดด ตอนนั้นอึ้งมาก ทำไรไม่ถูก โกดด้วย ไอ้ดีเจหมวกบ้าาา แสดดดดดด
เลยเดินถือเค้กลงมา ทีมงานต่างก็อึ้ง พี่จุถึงจะออกปากว่า

"ดีมาตั้งแต่ต้น ไม่น่าเป็นอย่างงี้ตอนท้ายเลย"

เยสสส ถูกต้องค่ะ กะอิแค่ประโยค ประโยคเดียว มันให้ไมได้ ชริ
ไม่เป็นไร นูนาทุกคนก็มอบความรักให้น้องๆไปซะล้นหลามแล้ว
จากนั้นทุกอย่างก็ดับมืด ลงมาด้วยความโล่งอก ไมได้ทำให้เค้กเละ หรือหกล้ม
ทั้งงานดีหมด ยกเว้น ไอ้ดีเจหมวกปากหมานนนนน
วันนี้พวกพี่แคท ปู โบ อุ้ม เซียม กุ๊ก ตามไปต่อที่ร้านยูชอน (มิกกี้ยูชอน ... เย้ยยยย)
เหตุเกิด ณ ที่นี้นี่เอง ที่ทำให้ ระยู ระยู วู๊ฮู๊ ระยู ระยู แก็งค์ ก่อตัวกำเนิดเกิดขึ้น
ไอ้พี่แคทแย่มาก ทรยศกันได้ไง ไหนตอนแรกชอบเทพทองไง
เจอช็อตรยูเอียงคอมามองป้ายแล้วยิ้มให้ เล่นด้วย ที ย้ายพรรคเชียวนะ เชอะ
ไอ้อุ้มได้เล่นกะแดนเซอร์ซะงั้น .. รู้งี้บอกให้เก็บสแปร์กับพี่เผือกขายเทปดีกว่า

สิ่งที่ได้วันนี้

+ อยากกินเค้กมากเลย .. อยากเอาลงมาแล้วเก็บกลับบ้าน
+ รวมญาติ
+ เป็นกระเทยเมคอัพอาร์ทติสท์
+ ชื่อไทยของฮวีชันคือ วิชาญ ... สิ่งเดียวที่ไอ้ดีเจหมวกพูดแล้วบยอลลี่ขำ
+ ได้ชื่อแทอวามาอีกสอง แทหว่าน กะ ผัดไท
+ ระยู ระยู วู๊ฮู๊ ระยู ระยู วู๊ววววว
+ กุจะทำยังไง กุจะทำยังไง ... กุจะทำยังไง กุจะทำยังไง (ใส่ลงไปในทำนอง What you gonna do .. what you gonna do ในเพลง Crash)
+ เสียตังค์ค่านู่นค่านี่เยอะมาก
+ ขนมไทยที่ซื้อมาไม่ได้ให้ ขากลับมันเยิ้มหยดลงขาบยอลลี่ เหนอะเลย - -